Fındık fiyatının üreticinin beklentilerini karşılamaması yetmezmiş gibi şimdi de serbest piyasada üreticinin karşısına düşük alım fiyatları çıkıyor. Bazı alımlarda konuşulan 150–160 TL bandındaki fiyatlar, artan üretim ve işçilik maliyetleri karşısında üreticimizi ciddi biçimde mağdur ediyor.
Üstelik üreticinin karşısında yalnızca fiyat sorunu yok.
Artan işçilik giderleri var.
Nakliye ve diğer üretim maliyetleri var.
Bir de yıllardır yeterli ve etkili mücadele yürütülmediği için bahçelerimizi tehdit eden kahverengi kokarca var.
Kokarca nedeniyle yaşanan kalite ve verim kaybının faturası da yine üreticiye kesiliyor.
Yani çiftçimiz hem üretirken kaybediyor, hem ürününü satarken kaybediyor.
Fındığın gerçek sahibi üreticiyse, fındık fiyatını neden üretici belirleyemiyor?
Üretim maliyetleri sürekli artarken çiftçinin ürünü neden değer kaybediyor?
Türkiye dünya fındık piyasasında böylesine önemli bir konuma sahipken, kendi üreticimiz neden emeğinin karşılığını almak için her hasat döneminde aynı mücadeleyi vermek zorunda bırakılıyor?
Devletin görevi; üreticiyi piyasanın insafına terk etmemektir. Üreticinin maliyetini hesaplamak, emeğinin karşılığını güvence altına almak ve piyasada fiyat istikrarını sağlayacak etkin mekanizmaları işletmek kamunun sorumluluğudur.
Fındık Trabzon’un, Giresun’un, Ordu’nun ve bütün Karadeniz’in ekmeğidir.
Fındık üreticisi kaybederse; esnaf kaybeder, şehir ekonomisi kaybeder, Karadeniz kaybeder, Türkiye kaybeder.
Buradan yetkililere sesleniyoruz:
Üreticiyi serbest piyasanın insafına terk etmeyin!
Fiyat istikrarını sağlayacak tedbirleri alın.
Kahverengi kokarcayla mücadeleyi birkaç göstermelik çalışmadan çıkarıp bölgesel ve etkin bir mücadele programına dönüştürün.
Üretim maliyetlerini düşürecek destekleri artırın.
Yıllarca emek veren insanların alın terini değersizleştirmek hangi vicdana sığar?
Burak Turhan
Saadet Partisi Ortahisar İlçe Başkanı
